C o   t o   j e s t   t e l e i m e r s j a

T E L E I M E R S J A  jest to system umożliwiający ludziom znajdującym się w różnych lokalizacjach pracę we wspólnym środowisku, tak jakby byli w jednym pokoju. Jest to (będzie) ostateczna synteza technologii sieciowej oraz medialnej, zapewniająca optymalne warunki pracy.
(def. twórców systemu)


Na pierwszy rzut oka teleimersja jest podobna do wideokonferencji, lecz podczas klasycznej wideokonferencji mamy do czynienia z płaskim obrazem rozmówcy. Dodatkowo, ze względu na niemożność ustawienia kamery w centrum jego pola widzenia (znajduje się tam monitor), nie może on patrzeć osobie, z którą się kontaktuje, prosto w oczy, a to utrudnia komunikację. Teleimersja likwiduje te problemy. Otrzymujemy tam generowany w czasie rzeczywistym, trójwymiarowy obraz rozmówcy, wyświetlany tak, jakby siedział po drugiej stronie szyby.


Naczelną zasadą teleimersji jest to, że każdy z uczestników musi mieć własny punkt widzenia na modelowany świat. Uczestnicy sesji powinni mieć możliwość poruszania się, tak więc punkty widzenia ciągle się zmieniają. Scena powinna być rejestrowana w sposób nie wyróżniający żadnego punktu (kamera stosowana w wideokonferencji filmuje scenę z określonej pozycji). Każde miejsce, wraz z ludźmi i przedmiotami tam się znajdującymi, musi być obserwowane ze wszystkich stron naraz i przedstawione jako Ľruchoma rzeźba". Każde ze stanowisk otrzymuje pełną informację niezbędną dla wytworzenia obrazu. Zbieranie informacji musi być szybkie - wszystko ma dziać się w czasie rzeczywistym. Modelowanie postaci uczestnika także musi być szybkie - aby powstało złudzenie ciągłego ruchu (człowiek doznaje złudzenia ruchu w momencie, gdy obrazy powstają w tempie kilkunastu klatek na sekundę).